สำหรับผู้เกิดวันพุธ
ลิขิตนาม สุนัขธาตุเถ้า
-การเสริมดวง ควรมีรูปปั้น สุนัขคู่ หรือ ปลาอุ้มมุก ไว้ที่บ้านเพราะจะทำให้มีความร่มเย็นและสมหวังในชีวิต เพราะเชื่อว่า สุนัขเป็นสัตว์ที่เป็นเหมือนคนรู้ใจ และทำให้คุณก้าวหน้าได้
-อัญมณีเสริมราษีคือ มรกต โอปอล์ หยก
-คบคนที่เสริมดวงคือ คนเกิดวันจันทร์เป็นคู่มิตร ห้ามวันศุกร์
-สิ่งศักดิ์สิทธิ์เสริมดวง พระปางอุ้มบาตร หลวงปู่โต พระแก้วมรกต
-ถวายเครื่องสักการะเสริมดวง ข้าวสวย ส้ม ใบขนุน
-ทำบุญวันเกิดเสริมดวงท่าน ถวายนีออน ในวันเกิดข้างขึ้น 5-15 ค่ำ เสริมแสงสว่างให้ชีวิต อธิษฐานขอพระเสริมความรุ่งเรืองในชีวิต
-ปลูกต้นไม้เสริมดวง ต้นขนุน กุหลาบ ว่านสี่ทิศ
สำหรับผู้เกิดวันพุธกลางคืน ราหู
-การเสริมดวง ควรบูชาพญาครุฑ หรือ ราหู จะทำให้ร่ำรวยขึ้นและไหว้ของดำทุกวันพุธ เชื่อว่าจะทำให้มีโชคลาภมากขึ้น ร่ำรวยขึ้น
-อัญมณีเสริมดวง คือ โกเมน หินดำ
-คบคนที่เสริมดวง คือ วันเสาร์ วันพุธ ห้ามวันพฤหัส
-บูชาพระเทพเสริมดวงคือ พระราหู ครุฑ รัชกาลที่ 5 พระนารายณ์
-ถวายเครื่องสักการะเสริมบารมี ข้าวสวย ดอกไม้เขียว ใบขนุน แอปเปิ้ล นม น้ำ
-ถ้าเข้าเสวยราหู ของดำ 8 อย่าง ดอกไม้ดำ ใบยอ ขนุน กุหลาบ ไข่เยี่ยวม้า อื่น ๆ สีดำ
-ทำบุญวันเกิดเสริมดวง ไหว้พระราหู ทุกวันพุธ ขอพร
-ต้นไม้เสริมดวง กุหลาบ ว่านธรณีสาร
วันจันทร์ที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2554
วันอาทิตย์ที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2554
ไม่มีเธอก็ยังมีฉัน(Over You) - ขนมจีน-CYCLE
เพลงนี้มีความหมายดี มากเลยค่ะ...
ถ้าวันหนึ่งเราไม่มีเขาอยู่ เเต่ชีวิตของเราก็ต้องเดินต่อไป
ไม่ว่า อดีตจะทำให้เราเจ็บปวดมากเเค่ไหน
เราก็ไม่สามารถ หยุดเดินได้เลย...เหมือนกับเพลงนี้เลย ...ไม่มีเธอก้ยังมีฉัน...
ถึงไม่มีสิทธิ์รัก แต่ฉันก็มีสิทธิ์เหงา
เรื่องที่เธอเลือกเขา ก็พอเข้าใจ
ถึงไม่เคยอ่อนแอ ก็แค่มีมุมอ่อนไหว
เพราะนี่คือจิตใจ เจ็บได้ร้องเป็น
เหมือนที่ใบไม้ร่วงหล่น มันก็ลอยเคว้งคว้าง
แต่เมื่อฤดูผ่าน เรื่องทุกๆอย่างจะผ่านไป
เมื่อไม่มีเธอก็ยังมีฉัน แม้ว่าความฝันมันพังสลาย
แต่สิ่งที่เหลือคือความจริงนั้น ฉันยังเดินต่อไป
เมื่อไม่ยอมลืมก็ให้จำไว้ ตอนที่ผิดหวังมันเจ็บเท่าไร
ก่อนจะให้หัวใจใครอีก
ถึงเวลาผ่านเลย ให้นั้นฉันได้เปิดใจ
เริ่มจะมีความหมาย กับใครสักคน
ถึงจะเป็นอย่างหวัง หรือต้องช้ำอีกหน
รักก็เวียนอยู่บน เส้นทางของมัน
วันที่ใบไม้ร่วงหล่น มันก็ลอยเคว้งคว้าง
แต่เมื่อฤดูผ่าน เรื่องทุกๆอย่างจะผ่านไป
เมื่อไม่มีเธอก็ยังมีฉัน แม้ว่าความฝันมันพังสลาย
แต่สิ่งที่เหลือคือความจริงนั้น ฉันยังเดินต่อไป
เมื่อไม่ยอมลืมก็ให้จำไว้ ตอนที่ผิดหวังมันเจ็บเท่าไร
ก่อนจะให้หัวใจใครอีก
วันที่ใบไม้ร่วงหล่น มันก็ลอยเคว้งคว้าง
แต่เมื่อฤดูผ่าน เรื่องทุกๆอย่างจะผ่านไป
เมื่อไม่มีเธอก็ยังมีฉัน แม้ว่าความฝันมันพังสลาย
แต่สิ่งที่เหลือคือความจริงนั้น ฉันต้องเดินต่อไป
เมื่อไม่ยอมลืมก็ให้จำไว้ ตอนที่ผิดหวังมันเจ็บเท่าไร
ก่อนจะให้หัวใจใครอีก
เมื่อไม่ยอมลืมก็ให้จำไว้ ตอนที่ผิดหวังมันเจ็บเท่าไร
ก่อนจะให้หัวใจใครอีก
ชีวิตนี้ไม่มีอะไรเเน้นอน... จงอยู่กับปัจจุบัน
ทำใจยอมรับมันให้ได้ อยู่กับมันให้ได้...
PIXPRO
เว็บเกี่ยวกับการถ่ายรูปชื่อว่า พิกโปร หน้าสนใจมากเลย...
http://www.pixpros.net/
ถ้าฉันมีกล้องสักตัว ก็คงจะดีมากเลยน่ะ...
ช่วงนี้ต้องเก็บเงินก่อน ขอเป็นกล้อง CANON สักตัวน่ะค่ะ...
เเล้วก็เป็นกล้อง DSLR ด้วยน่ะ เยี่ยมไปเลยเรา
555++
http://www.pixpros.net/
ถ้าฉันมีกล้องสักตัว ก็คงจะดีมากเลยน่ะ...
ช่วงนี้ต้องเก็บเงินก่อน ขอเป็นกล้อง CANON สักตัวน่ะค่ะ...
เเล้วก็เป็นกล้อง DSLR ด้วยน่ะ เยี่ยมไปเลยเรา
555++
วันอังคารที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2554
การเดินทางที่เเสนพิเศษ...ตอนจบ
ใกล้ถึงตอนอวสาน ทริปปาย แล้วค่ะ
ตอนนี้น่ะ… พวกเราก็ได้เดินทางมาถึงศูนย์วัฒธรรมจีนยูนนานบ้านสันติฮล ซึ่งเป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ ที่มีชาวจีนยูนนานอาศัยอยู่
ก็มีร้านอาหารจีน ของที่ระลึกร้านชา – กาแฟ
มันมีลักษณะคล้าย ๆ กับกังหันทำจากไม้
บ้านของเขาหน้าอยู่ด้วยรูปทรงมันแปลกดี… แต่ทุกอย่างที่นั่นมันดุลงตัวกันหมดเลย…
หลังจากนั่นก็มาถึงหลักกิโล 0 ปายหลักกิโลที่ใหญ่ที่สุดในปายเลย และจุดนี้ก็เป็นสถานที่ถ่ายทำภาพยนตร์เรื่อง …ปายอินเลิฟ … ด้วยล่ะ
เป็นจุดที่อยู่บน มอ หรือจะเรียกว่า บนเขาก็ได้ค่ะ… เส้นทางส่วนใหญ่ก็จะเป็นภูเขา
รีสอร์ทที่นี้เยอะมากมาย… เสียได้ที่พวกเรามาถึงที่ปายดึก มาถึง 3 ทุ่มกว่าเลย
ฉันอยากนอนเต้นมากกว่า เราจะได้สัมผัสบรรยากาศทางภาคเหนือให้เต็มปอดเลย…
ร้านกาแฟ Coffee in love ตรงจุดนี้มีนักท่องเที่ยวค่อนข้างเยอะมากเลย… แต่บรรยากาศก็ค่อนข้างร้อนมากแล้วด้วย จุดสนใจตรงนี้ก็คงเป็นตรงคำว่า Coffee in love ที่มีขนาดใหญ่มากเลย
ถ้าเรามองจากจุดที่ตั่งร้านลงไปก็จะมองเห็นเมือง ปาย เลยค่ะ…
ตรงนี้ก็คงเป็นจุดชมวิวได้เลย เหมือนเวลาที่นี้น้อยมากเลย
ฉันทำได้เพียงการถ่ายรูปตรงโน่นที่ ตรงนี้ที่ หน้าเสียได้ที่สุดเลย
ก็เก็บภาพมามาก เหมือนกัน…
ตอนนี้ก็คงใกล้เที่ยงแล้วล่ะ…
เพราะท้องมันร้องแล้ว ก่อนถึงที่พักก็หาไรทานกัน… ยังนึกถึงข้าวต้มเลือดหมูเลยที่นั่นอร่อยจริง ๆ ๆ และก็ข้าวหมูแดง… แล้วก็ผัดไทยกุ้งสด
ตอนนี้ก็เตรียมตัวเดินทางกับแล้วล่ะ… ที่ไงที่พักที่เรานอนเมื่อคืน
หลังจากเดินทางออกจากที่พักไม่กี่กิโล เราก็มาถึงสะพานประวัติศาสตร์ปาย
หลังจากนั่นก็มุ่งหน้าไปยังจังหวัดนครสวรรค์เลยค่ะ…
แต่พวกเราก็แวะไปเชียงใหม่ ไปขึ้นดอยสุเทพ
และก็สวนสัตว์เชียงใหม่ด้วยค่ะ…
การเดินทางที่แสนวิเศษจริงที่ฉันมีคนรักของฉัน ร่วมเดินทางด้วย…
ฉันมีความสูขมากกับการเดินทางที่แสนยาวไกลในครั่งนี้ ( 1000 กว่ากิโลเมตร แล้วก็ 1000 กว่าโค้ง ) ( ระยะเวลา 4 ทุ่มของวันที่ 7 มกรา – ตี 3 ของวันที่ 10 มกรา )
วันอังคารที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2554
ไม่รู้จะทำไง
สิ่งที่เห็นในวันนี้ ...
ไม่รู้จะคิดอย่างงัย..
จะจดจำมันไว้ตลอดไป...
ไม่มีวันลืม...
00.05 น.
ไม่รู้จะคิดอย่างงัย..
จะจดจำมันไว้ตลอดไป...
ไม่มีวันลืม...
00.05 น.
เรื่อง ของ"ประสบการณ์เฉียดตาย"
หญิงวัยกลางคนเกิดอาการหัวใจวายและถูกนำตัวส่งโรงพยาบาล
ระหว่างที่อยู่บนเตียงผ่าตัด เธอพบกับประสบการณ์เฉียดตาย
ซึ่งในระหว่างนี้เธอเห็นพระเจ้าและถามพระองค์ว่าวาระสุดท้ายของเธอมาถึงแล้วใช่ไหม
พระเจ้าตอบว่ายัง เธอต้องอยู่ต่อไปอีกสามสิบปี
หลังจากฟื้นคืนสติ เธอตัดสินใจอยู่ต่อที่โรงพยาบาลต่อเพื่อผ่าตัดดึงหน้า ทำปากให้อิ่มเอิบ
เสริมหน้าอกและอื่นๆอีกสารพัด เธอยังให้ช่างเข้ามาเปลี่ยนสีผมให้อีกด้วย
เธอทำเช่นนี้เพราะเห็นว่าในเมื่อจะต้องมีชีวิตอยู่อีก 30 ปี
ต้องใช้เวลาทั้งหมดนี้อย่างมีความสุขที่สุด
หลังจากเสร็จสิ้นกระบวนการเสริมสวย เธอเดินออกจากโรงพยาบาล
แต่โชคร้ายกลับถูกรถพยาบาลชนตาย เมื่อมาพบหน้าพระเจ้าอีกครั้ง เธอบ่นว่า
“ฉันได้ยินว่าพระองค์บอกเองว่าฉันต้องมีชีวิตอยู่อีก 30 ปี”
พระเจ้าตอบว่า “โทษที เราจำเจ้าไม่ได้!”
เลิกทำงานมีเวลาเยอะเลย....
ช่วงนี้ก็กำลังสอบเลย...
เริ่มตั่งเเต่วันที่ 28ก.พ.- 9 มี.ค. เลย...
ใกล้ได้กับบ้าน
ไม่ต้องนอนดึก... ไม่ต้องอดอยาก...
ฉันจะพักให้หายเหนื่อยเลย... หลังจากที่ต้องเหนื่อยมานาน
เเล้วก็จะกับมาสู้ใหม่ อีกครั้ง...
กับมาเริ่มต้นใหม่
มาหางานใหม่ ๆ ๆ ทำอีก...
เกิดมาเป็นคนก็ต้องดิ้นกันไป...
ฉันมีคติอยู่อย่างหนึ่ง
ก็คือ ...ลำบากวันนี้สบายวันหน้า...
มันหน้าจะมีจริงน่ะ...
มีสิ ฉันเชื่ออย่างนั้น...
แต่ถึงเเม้วันนี้ก็มีคนอดเป็นเพื่อน...
ก็ดีใจที่มีคนค่อยให้กำลังใจ เราสู้เสมอ...
นอกจากพ่อกับเเม่เเล้ว ที่รักเเละห่วงใยฉัน
ก็มีเขาคนนั้นที่อยู่ข้างฉันเสมอ
กว่าจะมีวันนี้ก็ผ่านอะไร มามากมาย...
ที่ค่อยดูเเลฉันตลอด
คน คนนี้ไม่ได้ดีเลิศเลอ...
เเต่เขาดีกับฉันมากมาย
ขอบคุณที่เราได้เดินทางเส้นเดียวกัน...
อนาคตข้างหน้าไม่รู้จะเป็นเช่นไร...
เเค่เราทำ ...วันนี้ให้ดีที่สุดก็พอ...
เริ่มตั่งเเต่วันที่ 28ก.พ.- 9 มี.ค. เลย...
ใกล้ได้กับบ้าน
ไม่ต้องนอนดึก... ไม่ต้องอดอยาก...
ฉันจะพักให้หายเหนื่อยเลย... หลังจากที่ต้องเหนื่อยมานาน
เเล้วก็จะกับมาสู้ใหม่ อีกครั้ง...
กับมาเริ่มต้นใหม่
มาหางานใหม่ ๆ ๆ ทำอีก...
เกิดมาเป็นคนก็ต้องดิ้นกันไป...
ฉันมีคติอยู่อย่างหนึ่ง
ก็คือ ...ลำบากวันนี้สบายวันหน้า...
มันหน้าจะมีจริงน่ะ...
มีสิ ฉันเชื่ออย่างนั้น...
แต่ถึงเเม้วันนี้ก็มีคนอดเป็นเพื่อน...
ก็ดีใจที่มีคนค่อยให้กำลังใจ เราสู้เสมอ...
นอกจากพ่อกับเเม่เเล้ว ที่รักเเละห่วงใยฉัน
ก็มีเขาคนนั้นที่อยู่ข้างฉันเสมอ
กว่าจะมีวันนี้ก็ผ่านอะไร มามากมาย...
ที่ค่อยดูเเลฉันตลอด
คน คนนี้ไม่ได้ดีเลิศเลอ...
เเต่เขาดีกับฉันมากมาย
ขอบคุณที่เราได้เดินทางเส้นเดียวกัน...
อนาคตข้างหน้าไม่รู้จะเป็นเช่นไร...
เเค่เราทำ ...วันนี้ให้ดีที่สุดก็พอ...
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)